Przeszłość i teraźniejszość Cone Bit

Od czasu wprowadzenia na rynek pierwszego wiertła stożkowego w 1909 roku, wiertło stożkowe jest najszerzej stosowane na świecie. Wiertło trójstożkowe jest najpopularniejszym wiertłem używanym w wierceniach obrotowych. Ten typ wiertła charakteryzuje się różnymi kształtami zębów i typami połączeń łożyskowych, dzięki czemu można go dostosować do różnych typów formacji. Podczas wiercenia, odpowiednia konstrukcja wiertła stożkowego może być prawidłowo dobrana do właściwości wierconej formacji, co pozwala uzyskać zadowalającą prędkość wiercenia i długość wiertła.

Zasada działania wiertła stożkowego

Gdy wiertło stożkowe pracuje na dnie otworu, całe wiertło obraca się wokół osi wiertła, co nazywa się obrotem, a trzy stożki toczą się po dnie otworu zgodnie z własną osią, co nazywa się obrotem. Ciężar wiertła przyłożony do skały poprzez zęby powoduje jej rozbicie (kruszenie). W procesie walcowania stożek naprzemiennie styka się z dnem otworu pojedynczymi i podwójnymi zębami, a położenie środka stożka jest wyższe i niższe, co powoduje, że wiertło wytwarza drgania wzdłużne. Te drgania wzdłużne powodują ciągłe ściskanie i rozciąganie przewodu wiertniczego, a dolny przewód wiertniczy przekształca to cykliczne odkształcenie sprężyste w siłę uderzenia na formację poprzez zęby, aby rozbić skałę. To działanie uderzeniowe i kruszące jest głównym sposobem kruszenia skały przez wiertło stożkowe.

Oprócz uderzania i kruszenia skały na dnie otworu, wiertło stożkowe wywołuje również efekt ścinania skały na dnie otworu.

Klasyfikacja i wybór świdrów stożkowych

Istnieje wielu producentów wierteł stożkowych, oferujących różnorodne typy i konstrukcje wierteł. Aby ułatwić dobór i użytkowanie wierteł stożkowych, Międzynarodowy Instytut Wykonawców Wiertniczych (IADC) opracował ujednolicony standard klasyfikacji i metodę numeracji wierteł stożkowych na całym świecie.