Cztery nowe trendy napędzające przemysł naftowy w 2023 roku

1. Podaż jest ograniczona 

Podczas gdy inwestorzy są mocno zaniepokojeni stanem światowej gospodarki, większość banków inwestycyjnych i firm konsultingowych z branży energetycznej nadal prognozuje wyższe ceny ropy naftowej do 2023 roku, i to nie bez powodu, w czasie gdy zapasy surowca kurczą się na całym świecie. Niedawna decyzja OPEC+ o obniżeniu produkcji o dodatkowe 1,16 mln baryłek dziennie (BPD) w związku z załamaniem cen ropy spowodowanym czynnikami zewnętrznymi jest jednym, ale nie jedynym przykładem, jak kurczą się zapasy.

2. Wyższe inwestycje z powodu inflacji

Oczekuje się, że globalny popyt na ropę naftową będzie w tym roku wyższy niż w roku ubiegłym, pomimo zarówno realnej podaży, jak i zaostrzenia kontroli. Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA) przewiduje, że globalny popyt na ropę naftową osiągnie w tym roku rekordowy poziom i do końca roku przewyższy podaż. Branża naftowa i gazowa przygotowuje się do reakcji, a rządy i organizacje działające na rzecz ochrony środowiska zintensyfikowały działania mające na celu ograniczenie produkcji ropy naftowej i gazu, niezależnie od prognoz popytu. Dlatego zarówno duże koncerny naftowe, jak i mniejsze podmioty z branży są na dobrej drodze do redukcji kosztów i poprawy efektywności.

3. Skup się na niskoemisyjności 

To właśnie z powodu rosnącej presji przemysł naftowy i gazowy dywersyfikuje swoją działalność w kierunku niskoemisyjnych źródeł energii, w tym wychwytywania dwutlenku węgla. Dotyczy to w szczególności amerykańskich gigantów naftowych: Chevron ogłosił niedawno plany rozwoju w tym sektorze, a ExxonMobil poszedł jeszcze dalej, twierdząc, że jego działalność w zakresie niskoemisyjnych źródeł energii w przyszłości przewyższy sektor ropy naftowej i gazu pod względem przychodów.

4. Rosnące wpływy OPEC

Kilka lat temu analitycy argumentowali, że OPEC gwałtownie traci swoją przydatność z powodu pojawienia się amerykańskiego gazu łupkowego. Potem pojawił się OPEC+, w którym Arabia Saudyjska połączyła siły z dużymi producentami, większą grupą eksportującą ropę naftową, która odpowiada za jeszcze większy udział w globalnej podaży ropy niż kiedyś sam OPEC i jest gotowa manipulować rynkiem dla własnych korzyści.

Warto zauważyć, że nie ma żadnej presji ze strony rządu, gdyż wszyscy członkowie OPEC+ doskonale zdają sobie sprawę z korzyści płynących z dochodów z ropy naftowej i nie zrezygnują z nich w imię wyższych celów w zakresie transformacji energetycznej.