Przyczyny i rozwiązania problemu zacinania się wiertła

Przywieranie, znane również jako przywieranie spowodowane różnicą ciśnień, jest najczęstszym przypadkiem przywierania w procesie wiercenia i stanowi przyczynę ponad 60% awarii związanych z przywieraniem.

Powody przywiązania:

(1) Przewód wiertniczy ma długi czas statyczny w odwiercie;

(2) Różnica ciśnień w studni jest duża;

(3) Słaba wydajność płynu wiertniczego i słaba jakość ciasta płuczkowego powodują duży współczynnik tarcia;

(4) Słaba jakość odwiertu.

Charakterystyka wiertła przywierającego:

(1) Przywieranie może wystąpić w stanie statycznym przewodu wiertniczego, ponieważ w czasie statycznym może wystąpić przywieranie, co jest ściśle związane z systemem płynu wiertniczego, wydajnością, strukturą wiercenia i jakością otworu, ale musi wystąpić proces statyczny.

(2) Po wbiciu wiertła punktem przybicia nie będzie wiertło, lecz kołnierz wiertniczy lub rura wiertnicza.

(3) Przed i po przyklejeniu cyrkulacja płynu wiertniczego jest prawidłowa, przepływ importu i eksportu jest zrównoważony, a ciśnienie pompy nie ulega zmianie.

(4) Po wykonaniu ćwiczenia, w którym wystąpiło zablokowanie, jeśli czynność nie zostanie wykonana w odpowiednim czasie, punkt zablokowania może przesunąć się w górę lub nawet w pobliże buta obudowy.

Zapobieganie przywieraniu:

Wymagania ogólne: czas postoju przewodu wiertniczego nie powinien przekraczać 3 minut. Odległość każdego wiertła nie powinna być mniejsza niż 2 m, a liczba cykli obrotowych nie powinna być mniejsza niż 10. Po zakończeniu pracy należy przywrócić pierwotny ciężar zawieszenia.

Jeżeli wiertło znajduje się na dnie otworu i nie może się poruszać ani obracać, należy nacisnąć 1/2-2/3 zawieszonego ciężaru narzędzia wiertniczego na wiertło, aby zgiąć dolny przewód wiertniczy, zmniejszyć powierzchnię styku między przewodem wiertniczym a ścianką otworu i zmniejszyć całkowitą przyczepność.

Podczas normalnego wiercenia, na przykład w przypadku awarii kranu lub węża, rura Kelly'ego nie może być osadzona w głowicy odwiertu w celu konserwacji. W przypadku zablokowania wiertła, rura utraci możliwość dociskania i obracania przewodu wiertniczego.

Leczenie zakleszczonego wiertła:

(1) Silna aktywność

Zakleszczanie staje się coraz poważniejsze wraz z upływem czasu. Dlatego w początkowej fazie wykrywania zakleszczenia, maksymalna siła powinna mieścić się w granicach bezpiecznego obciążenia sprzętu (zwłaszcza wieży wiertniczej i systemu zawieszenia) oraz przewodu wiertniczego. Nie powinna przekraczać dopuszczalnego obciążenia słabego ogniwa, a ciężar całego przewodu wiertniczego może być dociskany do dolnej granicy ciśnienia, a także może być wykonywany odpowiedni obrót, jednak nie może on przekraczać dopuszczalnej liczby obrotów skrętnych przewodu wiertniczego.

(2)Odblokuj kartę

Jeżeli podczas wiercenia przewód wiertniczy ma problem z wierceniem, należy natychmiast uruchomić górny młotek w górę lub dolny młotek w dół, aby rozwiązać kartę, co jest bardziej skoncentrowane niż proste działanie siły góra-dół.

(3) Namocz środek antyadhezyjny

Środek uwalniający do wiercenia zanurzeniowego jest najczęściej stosowanym i najważniejszym sposobem na uwolnienie zablokowanego wiertła. Ogólnie rzecz biorąc, istnieje wiele rodzajów środków uwalniających, w tym ropa naftowa, olej napędowy, związki ropopochodne, kwas solny, kwas glebowy, woda, woda słona, woda alkaliczna itp. W węższym znaczeniu odnosi się to do specjalnego roztworu składającego się ze specjalnych materiałów, które służą do uwolnienia zablokowanego wiertła. Istnieją środki na bazie oleju i wody, a ich gęstość można dostosować do potrzeb. Wybór środka uwalniającego zależy od specyfiki danego regionu. Do studni niskociśnieniowych można wybrać dowolny środek, natomiast do studni wysokociśnieniowych można zastosować wyłącznie środek o wysokiej gęstości.